Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2022

Η τραπ και η κακιά απομίμηση

Η γέννηση της πλέον γνωστής τραπ μουσικής έγινε στην δεκαετία του 1970 και 1980. Πέρα από αυτό, η πιο γνωστή σημασία της λέξης τραπ στα αγγλικά σημαίνει πάγια, εντούτοις η λέξη όμως σταδιακά έλαβε και άλλες σημασίες.

Για την ακρίβεια, το 1967 στις ΗΠΑ η λέξη τραπ ταυτιζόταν με ένα κρυφό μέρος στο οποίο γινόταν διακίνηση ναρκωτικών. Ειδικότερα, μέσα από το Urban Dictionary είναι εμφανές η άμεση σχέση της τραπ μουσικής που είναι ένα παρακλάδι ή μια υποδιαίρεση της ραπ μουσικής που μιλά για την ζωή στους δρόμους. Επιπλέον, η τραπ προέρχεται από τον Νότο των ΗΠΑ, στην Ατλάντα και στην Τζόρτζια. 

Σύμφωνα με τον Max Besora συγγραφέα του βιβλίου trapologia 2018 η Τραπ είναι υποείδος της ραπ μουσικής που εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Στις φτωχότερες γειτονίες, στα σπίτια οπού παράγονται και πωλούνται κρακ και αλλού είδους ναρκωτικά. Ακόμη, στην πορεία του χρόνου έγινε μόδα η προσπάθεια να βγεις από την φτώχια και να γίνεις πλούσιος. Ειδικότερα στις δεκάτιζες του 70, 80 και 90 στο αμερικανικό όνειρο ένας μαύρος δεν θα πλούτιζε διαφορετικά. Επιπρόσθετα, ήταν ένας τρόπος εκδίκησης για τα παιδιά των γκέτο να γίνουν διάσημοι πλουσίου ραπερς. 

 Συμπληρωματικά,  όσο αφορά τώρα την ΤΡΑΠ στην Ελλάδα και στην Κύπρο δεν υπάρχει καμία απολύτως  σχέση με αυτό της Αμερικής. Για τον λόγο ότι δεν είναι μη ενταγμένοι ούτε καν για μετανάστες δεύτερης γενιάς. Πέρα από αυτό, δεν έχουν καμία παρόμοια προέλευση , δεν είναι παρασκευαστές κρακ, δεν είναι μέλη συμμοριών. Αντίθετα, κάθε τόσο φωτογραφίζονται με όπλα για ανάγκες βιντεοκλίπ και έχουν μεταξύ τους αστείες κόντρες. 

Επιπρόσθετα, το κοινό τους συνήθως δεν ξεπερνούν τα 20 χρόνια ζωής.  Εξάλλου, απευθύνονται κυρίως σε παιδία και εφήβους μάλλον επειδή σε αυτή την ηλικία δεν περιμένουν από το τραγούδι να τους πει κάτι ή ακόμη και να τους διδάξει. H τραπ δεν λέει κάτι το ουσιώδες, σε αντίθεση με τη ραπ που προωθεί την κοινωνική αλλαγή μέσω της προβολής της αδικίας, του περιθωρίου.

 Κυρίως, στην Ελλάδα και Κύπρο τα τραγούδια τους δεν λένε κάτι αξιοσημείωτο, παρά από το να παράγουν σεξισμό και οι στίχοι τους εκτός από βία, ναρκωτικά και μισογυνισμό δεν αναφέρουν κάτι άλλο. Με την πάροδο του χρόνου το πιο πιθανό  το τραπ δεν θα παραμείνει στην αρέσκειά των ανθρώπων γιατί δεν το χρειάζονται, δεν χρειάζεται η επίδειξη πλούτου και οι άδειους στίχοι. Ας ελπίσουμε πως η τραπ έχει ημερομηνία λήξης.

Γιάννης Θεοδωρίδης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παθητικότητα λαού και χιπ χοπ ως αντιστάθμισμα

Το σήμερα, η παθητικότητα και η ραπ Μιλώντας για μουσική και αυτή του δρόμου που δεν είναι κάποια άλλη εκτός από τη ραπ έχει ανέβει ή κατέ...